poniedziałek, 30 listopada 2015

Oliver

-Ale po co właściwie chcesz wiedzieć? - Mruknąłem.
Chwilę później usłyszałem jego prośbę. Spojrzałem na niego i zmarszczyłem brwi. Chłopak wyraźnie czekał, aż odpowiem. Już otworzyłem usta, ale tylko westchnąłem.
- Nie chcę mieć długu wdzięczności. - Postarałem się znowu zabrzmieć, jakbym patrzył na niego z góry. - Proszę bardzo, rozgość się u mnie.
Wyszedłem z łazienki i wróciłem do mojego pokoju, pozwalając mu żeby poszedł za mną.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz