Uśmiechałem się coraz szerzej, słuchając, w ilu językach mówi ta dziewczyna.
- Hoho, naprawdę jesteś mądrzejsza. A zauważyłem Cię... cóż, z dwóch powodów. Po pierwsze - zacznijmy od tego, że słyszałem Twoje nazwisko w klasie. Po drugie, nawet, gdybym go nie usłyszał... cóż, mimo podobieństwa Azjatów wyglądasz inaczej niż Japończycy. Masz dość charakterystyczne rysy twarzy. Bardziej... um... niejapońskie, no.
Nie miałem na myśli niczego złośliwego, miałem nadzieję że tak tego nie odbierze. Pierwszy raz miałem też problem z określeniem czegoś. Dziwne, dziwne.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz