Hmm… Jakby zacząć… No tak! Karaoke! No to, kiedy SeeU wyszła z łazienki, podszedł do nas jakiś fioletowo włosy. Ukłoniłam się przed nim oraz przedstawiłam.
Niedługo potem zebrała się cała gromadka, większość naszej klasy. Było dosyć zabawnie oraz trochę zwariowanie, a raczej ‘bardzo zwariowanie’.
Dwie dziewczyny, umiejące śpiewać po polsku, śpiewały piosenkę o bardzo głupim tekście, bo inaczej tego nazwać nie mogę. Myślałam, że padnę ze śmiechu, do tego – wszystko tłumaczyłam SeeU. Nadal nie mogę z tego, że te dziewczyny nie zdały sobie sprawy z tego, że mogę to rozumieć.
Po tej piosence zaśpiewały ‘Drop Pop Candy’, jedną z moich ulubionych japońskich piosenek w ostatnim czasie. Wszyscy świetnie się bawili.
W końcu skończyli się chętni, większość klasy zaczęła rozmawiać ze sobą, a ja poczułam, że to mój czas. „Teraz mogę się wykazać! – pomyślałam z uśmiechem. – Pokażę im, na co mnie stać!”
Szybko podeszłam do osoby, która obsługiwała sprzęt i poprosiłam:
-Chciałabym zaśpiewać ‘Mófǎ Xuánlǜ’. – powiedziałam, a ta osoba włączyła muzykę, a ja stanęłam tak, abym mogła widzieć tekst, mimo iż znałam go na pamięć. Zaczęłam śpiewać. - Néng bùnéng wánměi de chàng gěi nǐ de gē…
Link do piosenki~
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz